Hier & Nu

Versie 2

 

Hier zit ik

Mijn horloge niet bij me. Telefoon ook niet. En hier zit ik. Naast mijn tent op een foute kunststof klapstoel. Ik kijk om me heen en zie alleen maar groen. Het gras met dauwdruppels. De bomen naast me, waarin ik de blaadjes zachtjes hoor ritselen. Door de bomen heen zie ik een veld vol met aardappelplanten. In de verte rijdt een tractor. Achter het veldje met wuivende grassen en gele weidebloemen is een boerderij. Ik zie hem niet, maar weet dat ie er is. Vol met mensen. We zijn op retraite. Op de Hondsrug in Drenthe en ik heb geen flauw idee waar die vreemde naam vandaan komt.

Rituelen

Tot half 10 hebben we onze eigen ruimte voor ontbijt en andere ochtendrituelen. Dat klinkt heel Zen. En dat is het natuurlijk ook, maar ik realiseer me opeens dat dit voor mij dagelijkse kost is. Wat het bijzonder maakt is dat 14 mensen dit tegelijkertijd doen. Zonder te praten; wat niet zo goed lukt. En de rituelen lopen soms wel erg synchroon. Met douchen bijvoorbeeld.

Na twee regenachtige dagen is het vanochtend droog. Gelukkig! Ik heb een lekker ontbijtje gemaakt van kwark, fruit, noten, zaden en muesli met een kopje kruidenthee. Dit heb ik meegenomen naar mijn tent. Een paar honderd meter lopen over kronkelende paadjes door het natte gras. Hier geniet ik volop. Ik ben in het Hier & in het Nu.

Goed

In het Hier & Nu is de voorkeursstand deze dagen. Best lastig, want je merkt opeens hoeveel en hoe vaak gesprekken gaan over het verleden of de toekomst. Als we worden gecorrigeerd is er verwarring, want we willen het ‘goed’ doen. ‘Goed’ is niet altijd duidelijk. Goed is als het gaat over het Hier en het Nu. Of over echt Verbinding maken met elkaar. Gisteren had ik een verbindingsmomentje met andere reizigers en duikliefhebbers. Helaas is dat niet in het hier & nu. Was het dan ‘Fout’? Als scholieren knipoogden we naar elkaar, checkten even of de leiding niet in de buurt was en genoten vervolgens extra van onze reisverhalen.

Zorgen

Ook oefenen we met eerst goed voor onszelf zorgen voordat we voor anderen zorgen. Easy, dacht ik. Daar ben ik echt goed in. Complex wordt het pas als je ook zelfverzorgend bent in het huishouden. Voorbeeldje; na het eten wandel ik graag, maar gisteren werd verwacht dat ik me door een berg afwas heenworstelde. Wat doe je? Ik heb een compromis gesloten; helft van de afwas gedaan, hulp voor de rest geregeld en lekker gaan wandelen. Niet zo Zen, maar wel lekker praktisch.

Terug

Terug naar het Hier & Nu. Ik geniet van de natuur. Ik denk zo min mogelijk. Ik ben gelukkig. Relaxed. Maar hoe laat is het eigenlijk? Is het al half 10?

 

Bovenstaande is geschreven tijdens de retraite. Mijn volgende stukje gaat over wat ik tijdens en na retraite over mijzelf heb ontdekt.

Geplaatst in Reisverhalen Getagd met , , ,

Reacties: